A Short Grammar of Classical Greek: Part III - Homeric Dialect

209. 1. Vowels:

η for α: φίλη, νεηνίης, πρήσσω - ἀληθείη. ει for ε: ξεῖνος, εἵνεκα, χρύσειος. ου for ο: μοῦνος, οὔνομα, πουλύς etc.

1. Metathesis:

κάρτος, καρτερός, ἔδρακον, ἔπραθον. θρώσκω: ἔθορον - βλώσκω: ἔμολον.

1. Metathesis of Quantity: Ἀτρείδεω and Ἀτρείδαο.

στέωμεν and στήομεν. ἕως, τέως and ἧος, τῆος.

4. Contraction: γήραος, τέραα, τεράων, τεράεσσι, μένεα, τέγεος, φίλεον, ἀοιδιάει, ἀοιδιάουσα etc. Ἑρμῆς, ἠοῦς, ἠῶ, σέλας, τιμᾷ, ἐφορμᾶται - εο and εου to ευ: θέρευς, φιλεῦντες, σεῦ - νεικεῦσι. εεα to εια or εα: εὐκλείας, δυσκλέα. εεαι to εαι or εαι: μυθέαι or μυθέαι.

5. Synizesis: Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος - ἀλλ' ὅτε δὴ ἕβδομον ἦμαρ. χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι - εἰλαπίνη ἠὲ γάμος. ἀλλ' ἔωμέν μιν πρῶτα - ἢ οὐκ ἀίεις etc.

1. Apocope: in ἄρ (for ἄρα), in ἄν (for ἀνά), κάτ, πάρ, ἄπ, ὕπ;

with assimilation: κάλ-λιπε, κάβ-βαλε, κάτ-θεμεν, κατ-θέμεν, κὰρ ῥόον, κὰπ πεδίον, κὰκ κεφαλῆς, κὰδ δὲ παρειῶν, ἀλ-λέξαι, ἀμ-μείξας, ἀμ-πνεῦσαι, ἀγ-κρεμάσας, ἀν-στήσας, ἀμ πεδίον.

1. A digamma was originally in the following words:

ϝώνιος, ὁ (hence ἐωνούμην 89, 1. note) ϝάλισκομαι hence (ἑάλων, ἑάλωκα) ϝοράω (hence ἑόρων 89, 2) ϝεκών (hence ἀέκων, i.e. ἀ-ϝεκων) ϝέλπομαι (hence ἔολπα, i.e. ϝέ-ϝολπα) ϝεργάζομαι (hence ϝέϝοργα and εἴργ.)

1. There was an initial σϝ in ὅς (σϝός) = suus, ἕ = se, ἑκυρός = socer, ἁνδάνω, aor. εὕαδον (= ἔσϝαδον), ἡδύς (suavis) etc.

210. 1. A-Decl.: ἱππότα. Ἀτρείδαο, Ἀτρείδεω, ἐϋμμελίω.

διὰ θεάων, πυλέων ἐξέσσυτο, κὰδ δὲ παρειῶν. ἀθανάτῃσι θεῇς - ἀκταῖς, πάσαις.

1. O-Decl.: ἀργυρέοιο βιοῖο - ὄο κράτος, Αἰόλοο κλυτὰ δώματα.

θεοῖσιν ἐπουρανίοισιν - τοῖιν ὤμοιιν.

1. Conson. Decl.: ποσ-σί, ποσῖ, πόδ-εσσι - βέλεσ-σι, βέλεσι, βελέ-εσσιν.

ἔριν and ἔριδα. γούνατος and γουνός. οὔατος, οὔασιν and ὠσίν. πατέρος and πατρός, θυγατέρα and θύγατρα. ἀνέρος and ἀνδρός, ἀνδρεσσι and ἀνδράσιν. γήραος, οὔδεος, μένεος, θέρευς, μένεα. κλέα, ἀγακλεές (see 209, 4). - Ἡρακλῆος, -κλῆι, -κλῆα. ἠώς, -οῦς, -οῖ, -ῶ. - σπείους, σπῆι, σπέσσι, σπήεσσι. πόλις: πόλιος and πόληος, πόλει and πόληι. ἡδύς: εὐρὺν and εὐρέα. ὠκεῖα Ἶρις, βαθείης ὕλης. βασιλῆος etc., βασιλεῦσι. Ὀδυσ(σ)ῆος and -σ(σ)έος.

4. Irreg. nouns: Ἀΐδης: Ἀΐδαο and Ἀΐδεω and Ἀΐδος. Ἄρης: Ἄρηος and Ἄρεος, voc. Ἄρες and Ἄρες. Ζεύς: Διός and Ζηνός, Ζῆνα and Ζῆν. κάρη, τό: καρήατος, κάρητος, κράατος and κρατός, κράτων, κρασίν. - κάρηνα, καρήνων. νηῦς: νηός and νεός, νήεσσι, νέεσσι and νηυσί. υἱός: υἱέος and υἱός. ἀλκή: ἀλκῇ and ἀλκί. μάστιγι, μάστιγα and μάστι, μάστιν.

5. Suffixes. -φι: ἐξ εὐνῆφι - κρατερῆφι βίηφι (sing.), διὰ στήθεσφιν - σὺν ὄχεσφιν (plur.). -θεν and -θι: ἐξ ἁλόθεν, ἐμέθεν - ἠῶθι πρό.

1. Adjectives: ἰφθίμους ψυχάς, ἀθανάτῃ ψυχῇ.

πο(υ)λύς, πολύ, G. πολέος, A. πο(υ)λύν (masc. and fem.). Plur. πολέες, πολέων, πολέεσσι, πολέσι and πολέσι, and πολλός, πολλή, πολλόν reg.

Page 167

HOMERIC DIALECT.

1. Comparison: γλυκίων, φιλίων - ὤκιστος - πλέες (= πλέονες),

Comp. ἀρείων, βέλτερος, φέρτερος, λώϊον, λώτερον, κακώτερος, χειρότερος, χερείων, χερείοτερος - μάσσων, ἆσσον.

Sup. κάρτιστος, φέριστος, φέρτατος - μήκιστος, ἄγχιστα.

211. 1. Personal: ἐγών, ἐμεῖο, ἐμέο, ἐμεῦ, ἐμέθεν. ἄμμες, ἄμμι, ἄμμε.

τύνη, σεῖο, σέο, σεῦ, σέθεν - τεῖν. ὔμμες, ὔμμι, ὔμμε. εἷο, ἕο, εὗ, ἕθεν - ἑοῖ - ἕ, ἑ, μίν. σφεῖς, σφείων, σφίσιν and σφίν, σφέας, σφάς and σφέ.

Dual: νῶϊ, νῶϊν - σφῶϊ, σφῶϊν - σφωέ, σφωῖν.

1. Possess.: ἐμός, τεός, ἑός and ὅς. ἀμός, ὑμός, σφός and σφέτερος.

Dual: νωΐτερος. σφωΐτερος.

1. Demonstr.: the article with τοί, ταί besides οἱ, αἱ, and ὅς or ὅ (both masc.: he who), ἥ, ὅ (116, note).

1. Relative: ὅ = ὅς and ἕης = ἧς, as also those forms of ὁ, ἡ, τό, which begin with τ.

1. Interrog.: τέο and τεῦ, τέω and τῷ, τέων, τέοισι; the same, when used as indefinite pronouns, are enclitic.

1. Generalizing Relatives: ὅτις besides ὅστις, ὅπτεο and ὅτ(τ)ευ, ὅτεω, ὅτινα besides ὅντινα, - ὅτινας, ἄσσα.

212. 1. Modal suffixes, subj.: ἐγείρο-μεν, ποιήσε-ται, εὔξεαι, ἴομεν.

opt.: δύη (for δύιη), φθίμην, φθῖτο, δῦμεν, δαινῦτο, δαινύατο, λῦτο, λελύτο.

1. Augment: ἔλυσε and λῦσε, ἔβη and βῆ, ἔχεν - κάθεμεν, ἄνεσαν.

1. Personal endings: ἐθέλωμι, ἐθέλησθα, ἐθέλησι - τίθησθα.

πεποίθεα, -εας, -εεν, - φόβηθεν, ἴεν, ἔφαν, βάν. ὀδύρεαι, ἐλύσαο - βέβληαι - φραζώμεσθα. βεβλήαται, -ατο, ἰδοίατο - δίδωθι, ὄμνυθι.

1. Infinitive: ἀμύνειν, ἀμυνέμεν and ἀμυνέμεναι - ἰδέ-ειν.

1. Contract Verbs in -άω, uncontr.: ἀοιδιάει, πεινάων, μενοίνεον.

assimilated: γελάωντες and γελώοντες, ὁράας. contr.: τιμᾷ, τιμῶσι, τιμῶν, ἐφορμᾶται. in -έω: φιλέες, φίλεον, φιλέωμεν, φιλεῦντες. in -όω: ἀρόωσι, ὑπνώοντας, δηιόφεν, χολούνται.

Page 168

HOMERIC DIALECT.

1. Verbs in -μι: τιθεῖ, τιθεῖσι, διδοῖσθα, διδοῖ, διδοῦσιν.

θήω (θείω), θήης, θήομεν (θείομεν), θέω-μεν. γνώω, γνώης, δώο-μεν, βήω (βείω), στήο-μεν (στείομεν), στέωμεν, στήε-τε, στήωσι. δαμήω (δαμείω), δαήω, μιγήης, φανήῃ, τραπήομεν (from ἐτάρπην), δαμήετε, μιγήωσι.

εἰμί: εἴσθα, ἦα, ἴσαν, ἴμεν(αι), εἴσομαι, εἴσατο. εἰμί: ἔασι, ἔα and ἔον, ἦην, ἔ(μ)μεν(αι), ἔσσεται, ἔσσεῖται. οἶδα: ᾔδης, εἴδομεν, ἴδεω, ἴδμεν(αι), ἰδυῖα, εἰδήσω.

1. Like forms (of different verbs): ἴσαν (εἰμί, οἶδα), εἴσομαι (εἰμί, οἶδα, εἴδομαι), εἰσάμην (εἰμί, εἴδομαι).

1. Presents with the force of futures: καλέω, τελέω, ἀνύω, ἐρύω, ἀντιάω, δήω, κείω, κακκείοντες, νέoμαι, βείομαι.

1. Aorists without σ: ἔκηα, ἔσσευα, ἔχευα, ἠλεύατο and ἀλέασθαι.

1. Aorists of Liquids with σ: ἔκελσα, ἆρσα, ἔκερσα, ὦρσα.

1. Mixed Aorists: ἷζον, δύσετο, βήσετο, λέξεο, ὄρσεο, οἰσέμεν(αι).

1. Reduplicated Second Aorists:

ἤραρον, ὤρορον, ἐπέφραδε, τεταρπώμεσθα, ἀμπεπάλών. πεπιθεῖν, πεφιδέσθαι (fut. πεπιθήσω, πεφιδήσεται). ἔπέπληγον, πεπλήγοντο, κέκλυθι, ἐνένιπε and ἠνίπαπον. With syncope: κέκλετο, ἔτετμε, ἔπεφνε, ἄλαλκε. In a causative sense: λελάχωσι, ἐκλέλαθον.

1. Primitive or Root-Aorists Act. and Mid.

(the aor. mid. mostly in an intr. or pass. sense):

ἔγηρα, ἔκταν (1. p. sg. and 3. p. pl.), κτάμεναι, κτάς, ἔκτατο, κτίαθαι, βλῆτο, λῦτο, ἔφθιτο, φθίμενος, Subj. κτέωμεν, βλήεται, φθίεται, φθίμεσθα. Opt. βλῆο (βλεῖο), φθίμην, φθῖτο 212, 1. ἐδεγμήν, δέξο, δέκτο, μεῖκτο, ἆλτο, πάλτο, πέρθαι, ἄρμενος, λέκτο (of λέγω and λεχ-), πλῆτο (of πελάζω and πίμπλημι).

1. Aorists of different formation:

ἄειρα and ἀέρθην (of ἀείρω, αἴρω), ἠράμην and ἀρόμην, ἀρέσθαι of ἄρνυμαι. ἦρσα, ἤραρον, ἄρμενος, ἄρθην of ἀραρίσκω. of ὄρνυμι: ὦρσα (212, 10); ὤρορον (212, 12). ὦρετο (with ὄρηται, ὄροιτο 86). ὦρτο (with ὄρσαι, ὄρθαι, ὄρμενος, 212, 13). and ὄρσεο, ὄρσεν (accdg. to 212, 11).

Page 169

HOMERIC DIALECT.

1. Perf. and Plupft.: κεκοπώς, πεφύασι, τεθνηώς.

With Attic redupl.: ἄρηρα, ὄρωρα, ἀλάλημαι, ἐρέριπτο. With change of vowel: λέλασται (besides λήθομαι), ἔοικα and ἔικτον, εἰδώς and ἰδυῖα, πέφευγα and πεφυγμένος, τετεύχατο and τέτυκτο, τετύχθαι, τετυγμένος - ἄωρτο of ἀείρω. With irreg. accent: ἀκάχησθαι, ἀκαχήμενος, ἐσσύμενος, ἀλάλησθαι, ἀλαλήμενος.

1. Iterative forms: ἔχεσκον, ἔλεσκε, μνησάσκετο, στάσκον, κέσκετο.

Cases and Prepositions.

213. 1. The cases without a preposition are used in a local sense (cf. 162, 2).

Accus.: whither: ἔρχεσθον κλισίην. Gen.: where: ἔρχονται πεδίοιο. Gen.: whence: ἀνέβη πολλῆς ἁλός - πίθων ῥήξαστο οἶνος. Dat.: where: αἰθέρι μαίη - ἀκροτάτῃ κορυφῇ. Dat.: whither: χεῖρα πεδίῳ πέσε - θάλασση ἔλασαι Ἀχαιούς.

1. Prepositions: εἰνί, ἐνί and εἰς, παραί and ὑπαί, προτί and ποτί, ἀμφίς and ὑπείρ.

3. Prep. as adverbs: ἐν δέ, σὺν δέ, πρὸς δέ, μετὰ δέ, περὶ δέ. περὶ μὲν θείειν ταχώς, περὶ δ' ἱρὰ θεοῖσιν ἔδωκε.

4. Tmesis: ἐκ δ' ἔβαν αὐτοί - ἐξ ἔρον ἔντο - ἐπὶ κνέφας ἦλθε. νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος ἠελίοιο ἤσθιον.

1. Anastrophe: Κικόνων ὕπο δηωθέντες - φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ.

1. Ἀνά w. the dat.: upon: χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ.

1. Μετά w. the dat.: among: μετὰ τοῖσιν ἀνέστη. between, in, with: e.g. μετὰ χερσὶν ἔχειν.

1. Ἔν (for ἔνεστιν, ἔνεισιν), ἔπι, μέτα, πάρα - ἄνα.

Moods. - Infinitive.

214. 1. In independent sentences, the subjunctive (with or without ἄν), being the mood of anticipation, borders on the meaning of the future indicative.

Καί ποτέ τις εἴπῃσι, cf. ὥς ποτέ τις ἐρέει. Οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας οὐδὲ ἴδωμαι.

1. Ἄν (κέ(ν)) may be used (contrary to Attic usage, 194):

with the fut. ind.: Καί κέ τις ὧδ' ἐρέει. in the protasis of conditional sentences of the third type:

Εἰ τοῦτω κε λάβοιμεν, ἀροίμεθά κε κλέος ἐσθλόν.

Page 170

HOMERIC DIALECT.

frequently in final clauses:

Ἀλλ' ἴθι, μή μ' ἐρέθιζε, σαώτερος ὥς κε νέμαι.

rarely with the optative in wishes: ὡς κέ οἱ αὖθι γαῖα χάνοι.

1. Ἄν (κέ(ν)) may be omitted, contrary to Attic usage,

with the potential optative:

Ῥεῖα θεός γ' ἐθέλων καὶ τηλόθεν ἄνδρα σαώσαι.

with the iterative hypothetical subjunctive in conditional, as well as hypoth.-relative and -temporal sentences:

Εἴ δ' αὖ τις ῥαίψῃ θεῶν ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ, πλησόμεθα. Ζεὺς ἀνθρώπους ἐφορᾷ καὶ τίνυται, ὅς τις ἁμάρτῃ. Ὦ φίλοι, οὐ γάρ πω καταδυσόμεθ' ἀχνύμενοί περ εἰς Ἀΐδαο δόμους, πρὶν μόρσιμον ἦμαρ ἐπέλθῃ.

frequently also in comparisons:

Ὡς δ' ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέρ' ἵκηται τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήιοι ἀμφιμάχονται, ὡς ἀπ' Ἀχιλλῆος κεφαλῆς σέλας αἰθέρ' ἵκανε.

with the indicative implying unreality:

ἔνθα με κῦμ' ἀπέερσε might have swept away.

1. The infinitive with the force of an optative:

Ζεῦ ἄνα, Τηλέμαχόν μοι ἐν ἀνδράσιν ὄλβιον εἶναι, καί οἱ πάντα γένοιτο, ὅσα φρεσὶν ᾗσι μενοινᾷ.

1. The infinitive with the force of an imperative:

Νοστήσας δὴ ἔπειτα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σῆμά τέ οἱ χεῦαι καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίξαι πολλὰ μάλ', ὅσσα ἔοικε, καὶ ἀνέρι μητέρα δοῦναι.